نميدونم چرا ما آدما گاهي اوقات قدر و قيمت خودمونو نمي دونيم . يا حتي ارزش بعضي افراد رو نمي دونيم چقدره ؟ گاهي اوقات انقدر خودمون و ذليل و خوار مي كنيم ، فقط بخاطر اينكه مورد توجه ديگران قراربگيريم . يا اينكه انقدر ديگران و خرد و له مي كنيم كه "انسانيت" حالش از ما بهم مي خوره . اگه مي شد مي فهميديم كه اين دنيا ارزش اينهمه زبون شدن رو نداره ، اونوقت جايگاه خود و ديگران رو درك مي كرديم . خيلي ساده حرف مي زنم . درقيد و بند اين دنياي پرزرق و برق نباش . آواز اين دهل فريبنده رو فقط از دور بشنو و سعي كن هيچوقت بهش نزديك نشي . همه اينا رو گفتم تا شعر جديد دادا اميرم و بنويسم . دادا امير خوب من ديروز دوتا شعر خوشگل برام فرستاده . زياد منتظرتون نميذارم :

ما آدما تو زندگي ، هميشه بي موقع ميايم
يا وقتي زوده ميريم و يا وقتي دير شده ميايم
ما آدما عشقامونو اسير زنجير مي كنيم
پرنده هاي قلبا رو كنج قفس پير مي كنيم
وقتي كسي ما رو مي خواد اونو چه ساده مي شكنيم
وقتي ميگيم اونو مي خوايم كه وقتشه ما بشكنيم
وقتي كسي عاشق ماست فكر ما صد جاي ديگس
وقتي ما ها عاشق ميشيم كه قلب اون جاي ديگس
قصه عشق و عاشقي ديگه طرفدار نداره
ديگه كسي حوصله دلبر و دلدار نداره
عشق و هوس براي ما اين روزا هم معني شدن
وفا به عهد و پيمونم كهنه و بي معني شدن

/ 3 نظر / 8 بازدید
mmm

عغعتل

mmm

هخعهغ

flora

عزيزم سلام . شعر دادا اميرت رو كه من هم خيلي به او ارادت دارم خوندم واقعا" قشنگه ولي اميدوارم در باره عشق كه با ارزش ترين هديه ي الهي است از ته دل اين عقيده رو نداشته باشه. باشد كه همه ي دل ها جايگاه عشق باشد .قربانت فلورا